جستجو در بولتن ها

 

کاربرانی که برای بار اول از سیستم استفاده می کنند، لطفا متن زیر را بخوانند:

 

هر چند این بانک اطلاعاتی به صورت بالقوه ابراز قدرتمندی برای پژوهشگرانی است که در رابطه با وضعیت حقوق بشر در افغانستان فعالیت می کنند، درک محدودیت های این مجموعه از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هر مدخلی صرفا یک حادثه یا یک زمان را که توسط یک منبع مستند شده، نشان می دهد. برای مثال یک حمله ی شبانه که به سه کشته و غارت محل منجر شده است، تنها یک حادثه را تشکیل می دهد. سازمان های متعددی ممکن است همین حادثه را دقیقا به صورت یکسان و یا مشابه گزارش کنند اما گزارش هر یک از آن ها مدخل جداگانه ی خود را تشکیل می دهد.این بانک اطلاعاتی به پژوهشگر اجازه می دهد که تمامی مآخذ مربوط به یک حادثه یا گروهی از حوادث را ببیند به جای این که صد ها گزارش را به تنهایی بخواند. اما این بانک اطلاعاتی به وقایعی که گزارش شده اند و فراتر از آن به گزارش هایی که به آن اضافه شده اند، محدود می گردد. به عبارت دیگر، اگر واقعه ای در بانک اطلاعاتی وجود نداشت، همچنان محتمل است که اتفاق افتاده باشد.

 

فکر استفاده از بانک اطلاعاتی برای تخمین کمی وضعیت حقوق بشر افغانستان ممکن است برای افراد وسوسه کننده باشد اما طبیعت این بانک اطلاعاتی این نوع تحلیل ها را مشکل می کند. برای مثال، نمونه ی اولیه ی یک نقشه برای این پروژه نشان می داد که تعداد نامتناسبی از مدخل ها در داخل و اطراف کابل اتفاق افتاده است. یک پژوهشگر بی تجربه ممکن است به این داده ها نگاه کند و نتیجه بگیرد که کابل خطرناک ترین منطقه در افغانستان است در حالی که شواهد چیز دیگری را نشان می دهند. پس چه اتفاقی افتاده است؟ یک احتمال این است که پژوهشگران حقوق بشر به خاطر نگرانی های امنیتی و یا دلایل مرتبط به بودجه و یا به خاطر این که حکومت آن ها را از خروج از شهر منع می کند، مدت زیادی را به مصاحبه با قربانیان در کابل بگذارنند. تعداد بالاتر مصاحبه شوندگان از کابل بر خلاف بقیه ی مناطق ممکن است به بالاتر بودن نسبت خشونت در آن منطقه در مقایسه با بقیه ی کشور تعبیر شود. این مشکل همچنین ممکن است در تحلیل های مربوط به بازه ی زمانی مشخص دیده شود، مثلا به رغم افزایش خشونت، بانک اطلاعاتی در میزان خشونت های گزارش شده کاهش نشان دهد. در حالی که برخی حوادث (مانند کشتار مزارشریف در سال ۱۹۸۸ ) ممکن است توجه پژوهشگران را به خود جلب نماید، اتفاقات دیگر (مانند ناپدیدی اجباری یک خانواده در یک استان دورافتاده) از چشم دنیای بیرون دور می ماند. یک پژوهشگر محتاط نباید از کل بانک اطلاعاتی نتایج بیجا بگیرد.

 

این پروژه به صورت مستقل اطلاعات موجود در بانک اطلاعاتی را تایید نمی کند. بلکه این بانک مبتنی بر اطلاعاتی است که از اشخاص ثالث مانند دولت، سازمان های غیردولتی حقوق بشری و سایر منابع به دست آمده است. در تمامی موارد، مآخذ مدخل در داخل همان مدخل ذکر می شود. بسیاری از گزارش ها به نسخه قابل دانلودی از سند منبع، لینک می دهند اما اگر انتشار این اطلاعات باعث ایجاد خطر برای یک شخص یا سازمان گردد، برخی از مدخل ها ممکن است دسترسی به ماخذ را محدود کنند. این اطلاعات به دلایل امنیتی برای کاربران عمومی قابل دسترس نیستند. هر چند اطلاعاتی که ممکن است برای شناخت مصاحبه کننده، مصاحبه شونده و شهود استفاده شوند، ممکن است از طریق دسترسی ویژه به منابع پروژه در اختیار کاربران و سازمان های مورد اعتماد قرار داده شود. دسترسی ویژه ممکن است در آینده به گروه های کاربری مورد وثوق اعطا گردد.


قدرت این بانک اطلاعاتی به صورت مستقیم متناسب با تعداد و کیفیت گزارش هایی است که در بر می گیرد. اگر شما و سازمانتان گزارش و یا منبع اطلاعاتی دیگری در اختیار دارید که می تواند برای این پروژه مفید باشد، لطفا آن را با ما در میان بگذارید. تمام مدخل ها در این بانک اطلاعاتی امتیاز و اعتبار چاپ را به نویسنده یا سازمان اولیه ی صاحب آن می دهند.



 

 

 

برای جستجو در بولتن ها به زبان انگلیسی اینجا کلیلک کنید. جستجو در بولتن ها در حال حاضر به زبان فارسی میسر نمی باشد.

 

 

 

ما که هستیم؟

پروژه مستند سازی افغانستان محصول مشارکت دفتر مطالعات جنایات جنگی و کتابخانه ی حقوق بشر پنس دانشگاه امریکن و موسسه ی صلح آمریکا است. این پروژه با هدف جمع آوری و ایجاد یک بانک اطلاعاتی کاملا قابل جستجو و قابل دسترسی برای عموم ایجاد شد که شامل اسنادی در ارتباط با نقض حقوق بشر و بشردوستانه در افغانستان از سال ۱۹۷۸ باشد.